Skuteczność menedżera ma w każdej firmie wielką wartość i wnosi duży wkład w jej rozwój. Jest to jednak trudna sztuka, gdyż realia działania menedżerów są trudne, a sytuacje kierowania niekiedy bardzo złożone.
Podstawowym warunkiem wszelkiej skuteczności są odpowiednie kompetencje tj. uprawnienia, wiedza i zdolności do działania w celu uzyskania właściwego rezultatu w danej sytuacji przy użyciu danych środków i uwzględnieniu ograniczeń zewnętrznych, płynących z otoczenia.
Odpowiednie kompetencje oznaczają, że menedżer:
● musi mieć właściwe uprawnienia formalne czyli władzę,
● musi umieć spełniać właściwie przypisane jego stanowisku role,
● musi mieć wystarczające dla spełniania tych ról umiejętności i predyspozycje zawodowe.
Sposób zachowania się menedżera wobec podwładnych i zadań kierowniczych określa w każdej firmie pewien układ danych, którymi są głównie:
● potencjał menedżera,
● potencjał podwładnych,
● charakter sytuacji.
Potencjały sił menedżera, podwładnych i sytuacji stanowią więc układ czynników określających możliwość i efektywność działania, natomiast postawę menedżera determinuje wynik tego układu.
Fundamentem „menedżerskiego” zachowania się w firmie jest posiadana przez menedżera władza i jego autorytet.
Władza menedżerska wynika ze stopnia hierarchii i osobistych umiejętności. Każdy menedżer musi dysponować władzą, by działać efektywnie. Władza bowiem oznacza szansę przeprowadzenia własnej woli w jakimś środowisku i polega na możliwości wywierania wpływu jednej osoby na inną. Można ją określić jako zdolność do narzucania i egzekwowania decyzji, czyli wpływania na ludzi, tak aby zachowywali się w sposób oczekiwany. Jest potrzebna do uregulowania współżycia i współpracy w organizacji, kształtowania wzajemnych stosunków i do samorealizacji. W zorganizowanym zespole ludzkim władza wynika z samego podziału pracy i potrzeby koordynacji działań cząstkowych, z której wyłania się rola kierownika jako osoby sterującej celowym zachowaniem się grupy wykorzystując zachodzące między nimi sprzężenie zwrotne. Rozsądny menedżer kieruje się chęcią współpracy i dobrem instytucji, a nie chęcią dominacji. Przedsiębiorstwo, w którym szef kieruje dyktatorskimi metodami i chce podejmować wyłącznie autorytatywne decyzje, a pracownicy tylko mu potakują i milcząc spełniają swe obowiązki z uwagi na otrzymywane wynagrodzenie, nie ma co liczyć na wewnętrzną przedsiębiorczość i silną pozycję na rynku.