Proporcjonalne zarządzanie czasem

5/5 - (1 vote)

Odpowiedzi odnoszące się do pierwszego ze wskaźników: proporcjonalne zarządzanie czasem w ciągu dnia (obsługa klientów, czas dotarcia do klientów, sprawozdawczość) padły 7 razy.

Mówiąc o zarządzaniu czasem chodzi o „jakość” personelu handlowego.

Najważniejszym zasobem każdej firmy powinien być personel. Ludzie są podstawą egzystencji każdej organizacji i są przed takimi elementami, jak produkt i zysk. A zatem proponuję następującą kolejność: ludzie, produkt, zysk. O ile pracownicy działają w dobrej atmosferze, którą tworzy zarząd firmy (właściciel), są przez szefa doceniani, odpowiednio wynagradzani i szanowani, to większość kadry pracuje wtedy wydajnie i z entuzjazmem, a więc tworzy wysokiej jakości produkt, który z kolei znajduje usatysfakcjonowanych nabywców, którzy zapewniają firmie zyski. Prosty przykład – czemu ciasto upieczone przez kochającą swoją rodzinę panią domu zawsze jest smaczniejsze od tego kupionego?

Wiadomo, iż w ustalaniu celów strategicznych firmy znaczenie podstawowe ma dobór kadr. Działalność przedsiębiorstwa opiera się na ludziach i ludziom ma służyć. Dla wielu rodzinnych firm drapieżna ekonomia, często zmieniające się przepisy i niezbyt pewne jutro powodują, że czynnik ludzki spada na sam koniec listy zasobów przedsiębiorstwa.

Wielu szefów uważa, że w dobie bezrobocia kadry nie stanowią żadnego problemu, mylą się i to bardzo. Każdy rozsądny szef wie, że o ile nie dysponuje dobrym zespołem, to na niewiele przydadzą się inne składniki majątku firmy. Ludzie zniosą bardzo wiele cierpień, o ile czują, że przez najtrudniejszy okres brną wspólnie z szefem. A kryzys to zaciskanie pasa przez wszystkich, począwszy od szefa. Warto, aby właściciele firm (czy też osoby zarządzające) uzmysłowiły sobie, że gdy ktoś jest przywódcą, to ludzie bardzo wnikliwie śledzą jego ruchy. Co można sądzić o szefie, który na spotkaniu z pracownikami informuje ich, by zapomnieli o jakichkolwiek podwyżkach i dodatkach przez dłuższy czas. Po paru tygodniach ludzie widzą, że szef właśnie zmienił pojazd na dużo lepszy. Czy pracownicy zechcą się podporządkować takiemu przywódcy, czy też przypadkiem nie będą czekać, aby się zrewanżować przy lada okazji.

Handlowiec był osobą słowną i punktualną. Te dwie ostatnie cechy są szczególnie istotne u osób odwiedzających swoich klientów. Inną cechą charakterystyczną dla dobrego handlowca jest zaradność i pomysłowość w różnych sytuacjach sprzedażowych, w jakich stawia go codzienny kontakt z klientem. Nie ma przecież ani dwóch identycznych klientów, ani takich samych dni w pracy handlowca.

Umiejętność pozyskiwania nowych klientów

5/5 - (2 votes)

Współczesny rynek to ciągła gra o klienta. Nasz sukces biznesowy w dużej mierze zależy od naszej skuteczności i wytrwałości. Jeśli są klienci, to dobrze, ale niestety, żeby ich zdobyć, trzeba ich zdobyć przytłaczająca większość nie przychodzi sama. Podczas zakupów zderzamy się z filtrem (sekretarka, asystentka), którego głównym zadaniem nie wydaje się nikogo łączyć

Zdobywanie klientów to trudny kawałek chleba. Wie o tym każdy, kto kiedykolwiek stanął przed tym zadaniem. Jednak wszyscy, którzy odnieśli sukces w tym obszarze aktywności zawodowej przyznają, że jednym z najważniejszych elementów jest: odpowiednie nastawienie – cechuje go entuzjazm, zaufanie do sprzedawanego produktu oraz gruntowna znajomość jego właściwości. Kolejny czynnik gwarantujący świetne rezultaty to znajomość właściwych technik i używanie odpowiednich narzędzi do pozyskiwania klientów.

W procesie przekonywania klientów do swojego produktu, kampanie reklamowe będą tracić na znaczeniu (wysokie koszty) na rzecz bezpośredniego dotarcia do odbiorcy oferty firmy.

A kto, jak nie handlowiec, wie więcej o swoich klientach i ich oczekiwaniach. Niech nie sądzą niektórzy szefowie, że odpowiednie szkolenie personelu poprawi kwestię obsługi klientów. O ile chcemy poprawić obsługę klientów, to najpierw trzeba przeprowadzić audyt pod kątem oceny atmosfery w pracy. Szkolenie nic nie da, o ile w firmie jest zła atmosfera. Uzdrowienie relacji międzyludzkich jest podstawową sprawą dla budowania kultury firmy. A zatem niezdrowa atmosfera w miejscu pracy uniemożliwia efektywność szkoleń z obsługi klientów.

Dzisiejszy klient ma poczucie, że jego proces zakupowy jest pod absolutną kontrolą. Kupcy są znacznie lepiej wykształceni niż kiedyś. Oznacza to, że klienci mniej reagują na nasze tradycyjne metody sprzedaży. Tak więc pozyskiwanie leadów polega na budowaniu zaufania i przyciąganiu uwagi klientów. Dopiero wtedy klient może umówić się z Tobą na spotkanie. Jest to fundamentalna zmiana w sprzedaży w ciągu ostatnich kilku lat, a firmy często nie potrafią zbudować lejka sprzedażowego, ponieważ nie wiedzą, od czego zacząć.

Ważną kwestią jest komunikacja z klientami. Kobiety bywają empatyczne, skupione na kliencie, jego potrzebach i emocjach – i to jest niewątpliwie naszym największym atutem. Ale nie zapominajmy o mężczyznach, jeśli mają być również naszymi klientami. Czasami uważają naszą postawę empatyczną za zbyt „miękką” i mogą to wykorzystać, na przykład prosząc o rabaty. Niektórzy klienci (mężczyźni i kobiety) w biznesie nie chcą być przyjaciółmi, oczekują od nich skupienia się na celach i biznesie. Pamiętajmy – tak po prostu jest. I to nie ma z nami nic wspólnego!

Problem badawczy

5/5 - (2 votes)

z metodologii pracy licencjackiej

Różne dziedziny wiedzy zajmują się badaniem otaczającego nas świata. Jednak poznawanie rzeczywistości w sposób naukowy musi spełniać określone warunki. Sposobami przygotowania i prowadzenia badań naukowych oraz opracowaniem ich wyników, a także budowy systemów naukowych i utrwalaniem w mowie i piśmie osiągnięć naukowych zajmuje się metodologia nauk.[1]

Problematyka metodologiczna jest bardzo złożona, obszerna i zróżnicowana treściowo. Obejmuje wiedzę z zakresu różnych sposobów naukowo proponowanego poznawania otaczającej rzeczywistości oraz wiele zagadnień szczegółowych, które należą do przedmiotów innych nauk.[2]

W metodologii badaniem naukowym według Pietera nazywa się ogół czynności prowadzących do poszukiwania prawdy w przystosowaniu do danego problemu, łącznie z jego uzasadnieniem.[3]

Władysław Zaczyński[4] uważa, iż badanie naukowe jest wieloetapowym procesem zróżnicowanych działań mających zapewnić nam obiektywne, dokładne i wyczerpujące poznanie obranego wycinka rzeczywistości przyrodniczej, społecznej lub kulturowej. Zaczyński podkreśla, że badanie naukowe różni się od poznania potocznego tym, że jest szczegółowo zaplanowane i z góry zamierzone. Badanie naukowe, jak twierdzi Zaczyński może być realizowane wieloma różnymi metodami. Przebiega zawsze w ten sposób, że wychodząc od działania praktycznego, z bezpośrednich doświadczeń zmysłowych, przechodzi ponownie do praktyki poprzez etap pośredni – uogólnionego poznania umysłowego.

Wynikiem badania naukowego jest określony obraz badanej rzeczywistości. Obraz ten ma być wiernym, adekwatnym odzwierciedleniem obiektywnie istniejących, niezależnych od podmiotu poznającego rzeczy i zdarzeń.

Każda z dyscyplin naukowych ma własny przedmiot badań i adekwatnie do niego opracowane metody badawcze.[5]

Problemy badawcze dotyczą „…określonej kategorii procesów i zjawisk oraz zachodzących między nimi zależności …”.[6] Pojawiają się wówczas gdy wiedza z zakresu danej kategorii jest niepełna i wymaga uzupełnienia.

Pieter uważa, że „…problem jest swoistą poznawczą przeszkodą lub trudnością do pokonania …”. Jest to „…swoiste pytanie, określające jakość i rozmiar pewnej niewiedzy (pewnego braku w dotychczasowej wiedzy) oraz cel i granicę pracy naukowej …”.[7]

Łobocki określa problemy badawcze jako „… pytania, na które szukamy odpowiedzi na drodze badań naukowych ….”[8]

Podobne stanowisko zajmuje S. Nowak, który definiuje problem badawczy jako „…pewne pytanie lub zespół pytań, na które odpowiedzi ma dostarczyć badanie…”.[9]

Empiryczna sprawdzalność problemów to możliwość udowodnienia ich prawdomówności lub fałszu na podstawie badań naukowych. Warunkiem tej sprawdzalności jest takie ich sformułowanie, aby niewiadoma znajdowała się bliżej określonej klasy zjawisk lub faktów. Prawidłowe sformułowanie problemu polega na zredukowaniu go do pytań bardziej szczegółowych.[10]

Łobocki proponuje następującą klasyfikację problemów:[11]

Problemy naukowe i subiektywnie badawcze. Problemy naukowo-badawcze to problemy zmierzające do nowych odkryć, natomiast problemy subiektywno-badawcze stanowią jedynie nowość dla samego badacza, nie zorientowanego należycie w dotychczasowych osiągnięciach pedagogicznych.

Problemy dotyczące właściwości zmiennych i relacji między zmiennymi. Pierwsze z nich to pytania o zmienne, natomiast drugie to pytania o relacje między zmiennymi, czyli o to „czy zachodzą pewne relacje łączące zmienne naszego badania bądź przedmioty przy pomocy tych zmiennych określone”.

Problemy w postaci pytań rozstrzygnięcia i dopełnienia. Problemy badawcze w postaci pytań rozstrzygnięcia rozpoczynają się od partykuły „czy” poprzedzającej zdanie oznajmujące. Pytania te dopuszczają jedynie dwie możliwe odpowiedzi: „tak” lub „nie”. Problemy badawcze w postaci dopełnienia nie sugerują z góry żadnych możliwych odpowiedzi. Rozpoczynają się od zaimków pytajnych lub przysłownych, jak: „kto?”, „co?”, „ile?”, „gdzie?”, „w jakim stopniu?”, „dlaczego” itp…

Problem badawczy niniejszej pracy brzmi: Jakie elementy tworzą strukturę właściwości handlowca i jaki mają one związek z samooceną pracy?

[1] Por. W. Okoń, Zarys dydaktyki ogólnej, Instytut Pedagogiki PZWS, Warszawa 1968, s. 35

[2] W. Zaczyński, Praca badawcza nauczyciela, WSiP, Warszawa 1968, s.10

[3] J. Pieter, Zarys metodologii pracy naukowej, PWN, Warszawa 1975, s.104

[4] Por. W. Zaczyński, Poradnik autora prac seminaryjnych, dyplomowych i magisterskich, Wyd. Żak, Warszawa 1995, s. 24

[5] Ibidem, s. 10

[6] Z. Skorny, Prace magisterskie z psychologii i pedagogiki, WSiP, Warszawa1984, s. 65

[7] J. Pieter, Zarys metodologii…, op. cit., s. 30

[8] M. Łobocki, Metody badań pedagogicznych, PWN, Warszawa 1982, s. 56

[9] S. Nowak, Metodologia badań socjologicznych. Zagadnienia ogólne, PWN, Warszawa 1970, s. 214

[10] Ibidem, s. 70

[11] M. Łobocki, Wprowadzenie…, op. cit., s. 107

Program zarządzania jakością

5/5 - (2 votes)

Praca magisterska

Innym przykładem programu zarządzania jakością jest chociażby teoria Sześciu Sigm wprowadzona w Motoroli w połowie lat 80. przez Boba Galvina oraz Billa Smitha. Jest obecnie używana w wielu światowych koncernach takich jak GE, Honeywell, Raytheon czy Microsoft.

Gdy w Japonii, a potem w Stanach Zjednoczonych rozwijał się TQM, w Europie Zachodniej tworzyły się normy ISO. Wspomniane wcześniej nagrody jakości łączą niejako idee TQM oraz norm ISO. O ważnej pozycji satysfakcji w ich przyznawaniu posłużę się przykładem Polskiej Nagrody Jakości.

Rysunek 3. Filary – kryteria Polskiej Nagrody Jakości

Źródło: Opracowanie własne

W dziewięciu filarach zarządzania przez jakość w przedsiębiorstwie, jako najważniejszy, wymienia się „koncentrację na kliencie” czyli spełnienie jego wymagań (usatysfakcjonowanie). Ponieważ, „aby osiągnąć sukces, przedsiębiorstwo musi tak organizować swoją pracę, aby wytwarzać produkty i usługi wysokiej jakości. Jest to możliwe, jeśli każdy pracownik zobowiąże się do spełniania potrzeb klienta.” .

Wracając do ewolucji marketingu, ciekawe wnioski wyciągnął Philips Kotler weryfikując teorie marketingowe, które przez 30 lat opisywał we wciąż wznawianych wydaniach swojej książki „Marketing management”. On również dostrzegł nowe trendy. Stwierdził, że zmiana w klasycznym marketingu polegała na dostrzeżeniu, iż wymiana między klientem a przedsiębiorstwem dotyczy czegoś więcej niż tylko towarów i pieniędzy. Zasadnicza zmiana wynikała więc z przesunięcia punktu koncentracji ze zdobywania klientów na proces ich utrzymywania. Przecież klient nie tylko oczekuje wartości, ale również sam ją oferuje przedsiębiorstwu.

Zasadnicze różnice między „przeszłym” i „obecnym” marketingiem obrazuje poniższa tabelka.

Tabela 1. Zmiany trendów marketingowych

W przeszłości Obecnie
Pozyskanie klienta Utrzymanie klienta
Skupienie się na transakcji Skupienie się na dobrych kontaktach
Zysk z każdej operacji Zysk oparty na długoterminowej współpracy
Reklama Zintegrowana komunikacja marketingowa
Baza danych wyników sprzedaży Baza danych klientów
Cena oparta na kosztach Cena oparta na wartości, którą klient jest gotowy zapłacić
Podejmowanie decyzji opierając się na bazie danych Podejmowanie decyzji opierając się na modelu zachowań konsumenckich

Źródło: Jacek Otto Marketing relacji. Koncepcja i stosowanie ” wyd. C.H. Beck 2004, Warszawa s. 32 za M. Wejtko „Dożywotni romans z klientem” „Marketing serwis, 11/1998, s. 13.

Kończąc wywód o historii, chciałabym zacytować J. Otto za Strzyżewską, Thomasem i Piotrkowskim, którzy opisali cechy nowoczesnego marketingu (Otto 2004, s. 32):

  • „koncentracja uwagi na zatrzymaniu klienta na zawsze; celem firmy jest zdobycie i utrzymanie rynku,
  • elastyczny indywidualny marketing, intensywne kontakty i dialog z klientami,
  • koncentracja na korzyściach, j akie firma przekazuj e klientowi,
  • bardzo duże znaczenie marki,
  • rosnące znaczenie etyki w marketingu,
  • działania firmy uwzględniające nie tylko klienta, ale także otoczenie,
  • odpowiedzialność wszystkich pracowników za marketingową orientację firmy,
  • długi horyzont planowania (planowanie strategiczne).”

Analiza poziomu satysfakcji klientów

5/5 - (1 vote)

Analiza satysfakcji również przyniosła ciekawe wyniki. Średnia satysfakcji z realizacji kryteriów pierwszej listy wyniosła 7,3 na 10, co oznacza, że klienci są raczej zadowoleni (patrz skala oceny satysfakcji w ankiecie dla klientów – załącznik 9). Na tej liście nie ma kryteriów, które by nie satysfakcjonowały klientów. Najniższe oceny dostały czynniki: „sprzedawcy sportowcami” oraz „zero czekania (rejon + kasa)”. Otrzymały one ocenę średnia niższą niż 7. Współczynnik zmienności wskazuje, że oceny były bardzo różnorodne, jednak opinie charakteryzują się mniejszą zmiennością niż w przypadku ważności. Klienci najbardziej zadowoleni są z „czystości sklepu” (najniższa ocena wynosi 3). Kryterium najważniejsze, czyli „jakość produktów”, otrzymało ocenę 7,6.

Poniższa tabela przedstawia kryteria pierwszej listy uporządkowane według poziomu satysfakcji.

Tabela 23. Atrybuty „pierwszej listy” według średnich ocen satysfakcji

Kryteria Liczba

wskazań

Średnia

ocen

waanaści

Odch.

staad.

Wsp.

zmieaancci

Occna

mam

Occea

mim

Rozstęp

ocnn

Czystość sklepu i personelu 270 8,10 1,5 18,1% 10 3 7
Grzeczność personelu 275 7,88 1,5 19,0% 10 1 9
Parking 262 7,81 1,6 20,9% 10 1 9
Jakość produktów 272 7,60 1,6 20,5% 10 2 8
Polityka wymiany 206 7,56 1,6 21,8% 10 1 9
Miła obsługa 238 7,52 1,6 21,7% 10 1 9
Produkty zachęcające 249 7,41 1,6 21,7% 10 1 9
Kompetencje techniczne 255 7,36 1,6 22,1% 10 1 9
Karta klienta 214 7,31 2,0 27,9% 10 1 9
Wybór produktów 265 7,30 1,8 25,3% 10 1 9
Towarzyszenie na zewnątrz 169 7,28 1,7 23,0% 10 1 9
Towarzyszenie wewnątrz sklepu 190 7,28 1,6 22,3% 10 1 9
Serwis posprzedażowy 210 7,27 2,0 26,9% 10 1 9
Raport jakości do ceny 275 7,27 1,6 22,4% 10 1 9
Ceny na wysięgnikach 239 7,21 1,7 23,1% 10 1 9
Klarowność oferty 266 7,15 1,7 23,2% 10 2 8
Wydarzenia (np. Trocathlon) 178 7,13 1,9 26,8% 10 1 9
Dynamizm sklepu 255 7,13 1,5 21,5% 10 1 9
Dyspozycyjność sprzedawców 273 7,12 1,8 25,6% 10 1 9
Ceny produktów 274 6,95 1,7 24,3% 10 1 9
Sprzedawcy sportowcami 227 6,92 1,8 26,5% 10 1 9
Zero czekania (rejon+kasa) 264 6,64 1,8 27,6% 10 1 9
średnia: 7,33 Max: 27,9%

Źródło: Opracowanie własne.

Poziom satysfakcji z najważniejszych kryteriów drugiej listy (porównaj: tabela 22.) przedstawia poniższa tabelka. Są one posegregowane według poziomu satysfakcji.

Tabela 24. Atrybuty „drugiej listy” według średnich ocen satysfakcji

Kryteria « drugiej listy » wybierane najczęściej według ocen satysfakcji Średnie ocen satysfakcji Odch.

stand.

Współ.

zmienności

Dostępność sklepu 8,58 2,02 28,83%
Przestrzeń (alejki w sklepie) 8,34 1,68 24,09%
Punkt informacyjny 8,27 1,67 22,11%
Przymierzalnie 8,19 1,58 20,82%
Marki pasje „Decathlon” 8,11 1,20 13,97%
Godziny otwarcia 8,09 1,54 19,10%
Dynamizm sprzedawców 8,05 1,68 20,76%
Ekspozycja produktów 7,80 1,35 16,37%
Tete de Gondole 7,74 1,31 17,62%
Toalety 7,72 1,23 15,75%
Produkt niebieski 7,61 1,48 19,14%
Słuchanie klienteli 7,54 1,51 20,51%
Operacje handlowe 7,54 2,34 33,91%
Innowacyjność produktów 7,41 1,72 21,03%
Sezonowość produktów 7,38 2,39 30,94%
Orientacja (oznakowanie) 7,26 1,24 14,85%
Wybór marek 7,01 1,38 18,25%
Dostępność produktów 6,96 1,10 13,56%
Katalogi 6,91 1,67 23,05%

Źródło: Opracowanie własne.

Na tej liście jest dużo kryteriów, które faktycznie satysfakcjonują klientów (oceny średnie powyżej 8). Różnorodność ocen jest większa niż w przypadku kryteriów z listy pierwszej. Średnia satysfakcja ze wszystkich 39 kryteriów drugiej listy wynosi 7,5. W przypadku kryteriów zamieszczonych w powyższej tabelce wynosi ona 7,71. Odnośnie dwóch najważniejszych kryteriów na tej liście (oznaczone kolorem czerwonym) satysfakcja plasuje się koło 7.

Ogólnie poziom satysfakcji ze wszystkich ocen nadawanych kryteriom łącznie z pierwszej i drugiej listy wynosi 7,4.